Blog

Brexit doprowadził do wielu istotnych zmian gospodarczych: w dużej mierze dotyczą one również branży e-commerce. Wraz z decyzją o opuszczeniu wspólnoty Wielka Brytania przeobraziła się w partnera handlowego spoza Unii Europejskiej. Modyfikacji musiała ulec zatem forma opodatkowania towarów importowanych oraz eksportowanych za pośrednictwem Zjednoczonego Królestwa, a następnie sprzedawanych za pośrednictwem sieci.

Wielka Brytania – jak wygląda dziś e-handel?

Przedsiębiorcy z państw członkowskich prowadzący sprzedaż internetową na zasadzie wymiany wewnątrzwspólnotowej mogą korzystać z uproszczonej procedury OSS. Czy podobną możliwość mają również sklepy internetowe, których właściciele sprzedają z Wielkiej Brytanii ?

W ramach OSS istnieją dwa rodzaje procedur: procedura unijna dla przedsiębiorstw z siedzibą w UE i procedura nieunijna dla przedsiębiorstw z siedzibą poza UE.

Istotą procedury nieunijnej OSS jest rozliczanie VAT z tytułu świadczenia usług dla nabywców z całej Unii Europejskim w jednym tylko państwie członkowskim (tj. w państwie członkowskim identyfikacji). W takim przypadku nie ma obowiązku rozliczania (w tym rejestracji) VAT w pozostałych państwach członkowskich, w których ma miejsce świadczenie usług (nazywanych państwami członkowskimi konsumpcji). Dodatkowo procedura nieunijna OSS pozwala na uproszczenie obowiązków w zakresie podatku VAT nałożonych na podmioty zagraniczne świadczące usługi osobom niebędącym podatnikami (konsumentom) na terytorium Unii Europejskiej.

Co z procedurą IOSS?

Do końca 2021 roku transakcje handlowe pomiędzy Wielką Brytanią a państwami członkowskimi były realizowane na zasadach wewnątrzwspólnotowego nabycia i wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i usług. Od 1 tycznia 2021 zastąpiły je eksport i import.

Brytyjscy przedsiębiorcy sprzedający wysyłkowo towary obywatelom z UE również muszą uwzględnić zarówno regulacje wprowadzone przez pakiet e-commerce, jak i zmienione przepisy UE.

Od 1 lipca 2021 r. zostało uchylone zwolnienie z VAT dla importu towarów w przesyłkach o wartości nieprzekraczającej 22 euro we wszystkich krajach UE (w Polsce to zwolnienie nie obowiązywało dla transakcji e-commerce). Oznacza to, że import wszystkich towarów o niskiej wartości (do 150 euro) będzie podlegał podatkowi VAT.

W celu ułatwienia zadeklarowania i zapłaty VAT utworzono właśnie szczególną procedurą importu – importowy One Stop Shop – IOSS – dla sprzedawców dokonujących SOTI z krajów trzecich lub terytoriów trzecich do UE.

IOSS dedykowany jest firmom, które działają poza Unią Europejską, ale sprzedają swoje towary klientom z państw członkowskich. W dużym skrócie, pakiet dotyczy przedmiotów importowanych z krajów trzecich lub terytoriów trzecich i zarazem takich, których wartość przesyłki nie przekracza 150 euro.

W praktyce oznacza to, że firma spoza UE, która proponuje sprzedaż wysyłkową do państw członkowskich, może zarejestrować się zarówno do VAT OSS i spełniając odpowiednie kryteria do IOSS na terenie kraju, z którym prowadzi wymianę handlową. Tym samym nie zostaje ona wykluczona z wymiany w obrębie wspólnoty, ale włączona do procedury na podobnych, uproszczonych zasadach rozliczenia VAT.

W przypadku wątpliwości związanych z obowiązującymi zasadami rozliczania VAT przez firmy prowadzące działalność w branży e-commerce zawsze warto skierować pytania i wątpliwości do urzędu skarbowego lub doświadczonego doradcy podatkowego.

VAT OSS (One Stop Shop) to procedura rozliczania podatku VAT, która zastąpiła dotychczasową – VAT MOSS (Mini One Stop Shop). Od lipca 2021 roku właściciele sklepów internetowych mogą skorzystać z uproszczenia w rozliczaniu VATu w systemie VAT OSS lub VAT IOSS. Jedną z dostępnych opcji jest OSS – forma deklaracji podatkowej, która pozwala firmom europejskim działającym w branży e-commerce rozliczać się na tych samych zasadach w jednej deklaracji VAT, ale przy zastosowaniu stawek VAT w kraju konsumenta, bez konieczności rejestrowania działalności w każdym kraju osobno. Prócz OSS istnieje jeszcze jedno rozwiązanie – IOSS. W czym tkwi różnica i która opcja jest dla przedsiębiorców korzystniejsza?

IOSS a OSS – różnice i podobieństwa

Istotna różnica między OSS a IOSS dotyczy przede wszystkim tego, na jakich zasadach prowadzony jest handel zagraniczny. OSS to katalog usług przeznaczony dla przedsiębiorców prowadzących wewnątrzwspółnotową sprzedaż towarów na odległość, którzy przekroczyli roczny limit sprzedaży w wysokości 10 tysięcy euro. Limit ten obejmuje całą sprzedaż do wszystkich krajów UE poza krajem siedziby przedsiębiorcy, w przeciwieństwie do dotychczasowych rozwiązań, gdzie każdy kraj UE samodzielnie wyznaczał próg sprzedaży e-commerce. Innymi słowy, firma działa w ramach struktur unijnych i sprzedaje towar dla klientów znajdujących się ich obrębie. Z myślą o pozostałych przedsiębiorcach – działających poza UE – powstał pakiet IOSS. Zgodnie z obowiązującą definicją, dotyczy sprzedaży towarów importowanych z krajów trzecich lub terytoriów trzecich, w przypadku których wartość przesyłki nie przekracza 150 euro netto . Jest to rozwiązanie, które ma ułatwić przedsiębiorcom pozyskiwanie tanich towarów w celu dalszej sprzedaży na terenie kraju prowadzonej działalności.

Cała procedura w ramach IOSS została ujednolicona i uproszczona, podobnie jak ma to miejsce przy OSS. W obu przypadkach można więc m.in. zarejestrować się drogą elektroniczną w jednym państwie członkowskim oraz złożyć deklarację podatkową w jednym punkcie obsługi. W przypadku VAT OSS, w kraju siedziby przedsiębiorcy, a w przypadku VAT IOSS, sprzedawca dobrowolnie wybiera państwo, w którym będzie raportować sprzedaż do konsumentów w UE.

VAT IOSS a VAT OSS – którą opcję wybrać?

Rejestracja do VAT OSS jest całkowicie dobrowolna i zależy od decyzji sprzedawcy. Warto dodać, iż Rejestracja do VAT OSS nie koliduje z rejestracją do VAT UE oraz nie powoduje utraty prawa do zwolnienia z VAT, bowiem sprzedaż rozliczana w ramach VAT OSS nie jest brana pod uwagę w przypadku weryfikacji limitu sprzedaży dla zwolnienia z VAT, o czym wspominaliśmy wcześniej.

Prowadząc sklep internetowy i chcąc korzystać z prostszej i przystępniejszej uproszczonej procedury VAT, a przy tym prowadząc transakcje relacji B2C (Business-to-Customer), powinno rozważyć się rejestrację do procedury uproszczonej. Wybór dostępnej opcji zależy w dużej mierze od tego, jakiego typu towary sprzedajemy i na terenie których krajów prowadzimy e-handel. Różnice i podobieństwa między OSS a IOSS są dość jasne – pozostaje dopasować odpowiednie rozwiązanie do charakteru prowadzonej działalności. Warto mieć na uwadze, że stosowanie ww. uproszczeń ma charakter fakultatywny, alternatywą jest standardowa rejestracja VAT w państwach członkowskich w miejscu ostatecznej sprzedaży. Więcej na ten temat przeczytają Państwo tutaj.

W Twojej firmie nadszedł moment, w którym należy przeprowadzić dokładny audyt finansowy? Wielu przedsiębiorcom nie kojarzy się on dobrze – zupełnie niesłusznie. Badanie możliwości finansowych to doskonała szansa na poznanie swoich mocnych stron, zaplanowanie kolejnych kroków, a także ograniczenia wydatków, które mogą spowalniać rozwój firmy. Aby przeprowadzić badanie w sposób dokładny, rzetelny i z korzyścią dla spółki, należy zatrudnić doświadczonego biegłego rewidenta. Co warto na ten temat wiedzieć i jak powinna wyglądać rekrutacja?

Kim jest biegły rewident?

Osoba posiadającą uprawnienia do wykonywania czynności finansowych związanych z audytem na rzeczy firmy to biegły rewident, zwany również audytorem. Jego głównym zadaniem jest nadzór nad sprawozdaniami sporządzanymi przez dział księgowości. Do głównych jego obowiązków należy takie przeprowadzenie badania wewnątrz firmy, które pozwoli w sposób jasny i dokładny określić transparentność prowadzonych przez przedsiębiorstwo działań finansowych. Rewizja ta ma służyć ocenie, czy wszystko odbywa się zgodnie z prawem.

Jak dobrze wybrać biegłego rewidenta?

Specjalista odpowiedzialny za przeprowadzanie sprawozdań finansowych z definicji musi być osobą godną zaufania. Obowiązuje ją tajemnica zawodowa. Zarówno informacje dotyczące przedsiębiorstwa, jak i poświęcona finansom dokumentacja, nie mogą stać się tematem rozmów z osobami postronnymi (w świetle prawa istnieje oczywiście odstępstwo od tej reguły, na przykład podczas konieczności ujawnienia informacji istotnych dla toku sprawy sądowej).

Biegłego rewidenta trzeba wybrać w odpowiednim czasie – na tyle wcześnie, aby był w stanie dobrze przygotować się do zleconych mu czynności i bez presji dokonać wszystkich niezbędnych analiz. Należy mieć świadomość tego, że jest zobligowany do wykonania badania wstępnego oraz zaplanowania dalszych kroków. Z audytem nie można zatem zwlekać.

Cena również nie pozostaje bez znaczenia – powinna odpowiadać zakresowi świadczonych usług. Jeśli audytor zażąda zbyt małą stawkę za zbyt wiele pracy – warto dobrze zastanowić się nad jego wyborem. Podobnie, jeśli samo badanie ma zająć stosunkowo niewiele czasu. Szukając biegłego rewidenta mamy prawo zapytać o zakres świadczeń oraz o to, na jakiej podstawie dokonywana jest późniejsza kalkulacja za wykonane czynności.

Należy też sprawdzić, czy biegły rewident, nad zatrudnieniem którego się zastanawiamy, na pewno jest odpowiednią osobą do przeprowadzenia audyt finansowego. Nie każdy, kto posiada ten status, jest bowiem na tyle niezależny i bezstronny, aby móc zając się tym w sposób rzetelny. W podjęciu decyzji o zatrudnieniu audytora powinna pomóc wiedza na temat jego dotychczasowego doświadczenia. Warto zapytać kandydata o to, ile rewizji finansowych przeprowadził, a także jak dobrze zna branżę, dla której ma pracować. Audytor musi być w stanie ocenić nie tylko specyfikę danej spółki czy jej możliwości finansowe, ale także wszelkiego typu ryzyka, jakie czekają ją w przyszłości.

Ostatecznej decyzji o wyborze biegłego rewidenta nie należy zostawiać przypadkowi. Dobrze, jeśli nad procesem czuwać będzie nie jeden wytypowany do tego przedstawiciel, ale cały zarząd firmy. Czynny udział najważniejszych osób w przedsiębiorstwie pozwoli na dokonanie najlepszego wyboru z możliwych. W końcu wszystkim zależy na tym, aby audyt został przeprowadzony w sposób profesjonalny, dokładny oraz rzetelny.

Biegły rewident – właściwy człowiek na właściwym miejscu

Dobry audytor to taki, który pozostaje w pełni bezstronny i obiektywny. W sposób kompetentny nadzoruje pracę księgowych, jest w stanie właściwie odczytać sprawozdania finansowe, dobrze zna branżę, dla której pracuje, posiada doświadczenie oraz potrafi wykazać się ekspercką wiedzą na temat ekonomii, podatków czy zarządzania kryzysowego. Na wybór biegłego rewidenta warto poświęcić nieco czasu, nie czyniąc tego w sposób pobieżny. Od decyzji zależeć będzie całościowy wynik rewizji finansów firmy i jej przyszłości w biznesie.

Automatyzacja procesów finansowych

Najnowsze prognozy obejmujące robotyzację księgowości sugerują, że w przyszłości wszelkie zadania związane z prowadzeniem ksiąg rachunkowych mogą być niemal w pełni prowadzone przez specjalnie opracowane w tym celu systemy. Od lat testowane są one w wielu firmach, wciąż trwają też prace nad ulepszaniem technologii, które początkowo w części, a następnie w całości, miałyby zastąpić wyspecjalizowanych w tym zawodzie ludzi.

Księgowość w dobie nowoczesności

Rozwiązania dotyczące automatyzacji procesów księgowych powinny zainteresować duże i średnie firmy, które myślą o optymalizacji czasu pracy działu rachunkowego, a tym samym prężnym rozwoju biznesu. Nowe technologie umożliwiają takie czynności jak, m.in., wprowadzanie danych do formularzy, wystawianie faktur, sprawdzanie numerów NIP i VAT, sporządzanie umów księgowych czy składanie deklaracji podatkowych. Dzięki takim rozwiązaniom wszystkie te procesy odbywają się szybciej i dokładniej.

Co zrobić, aby nie dać się zastąpić przez nowe technologie?

Powyższe założenia nie brzmią optymistycznie dla samych zatrudnionych, nie oznacza to jednak, że nagle wszyscy księgowi stracą pracę. W dobie rozwoju technologicznego należy skupić się na własnym rozwoju oraz poszukiwaniu dodatkowych umiejętności, które wchodzą w zakres obowiązków zawodowych. Automatyzacja procesów finansowych to szansa dla tych, którzy niezbyt dobrze czują się w realizowaniu żmudnych czynności wymagających precyzji. W zamian pracownicy, odciążeni przez system, będą mogli skupić się na ciekawszych obszarach pracy bliższych np. zarządzaniu kryzysowemu, optymalizacji podatkowej czy zarządzaniu księgowością w celu rozwoju biznesu.

W związku z pandemią COVID-19 pojawiło się wiele rozwiązań, które miały ułatwić przedsiębiorcom funkcjonowanie w dobie kryzysu gospodarczego. Zmiany dotyczyły m.in. zachowania płynności finansowej czy anulowania niektórych zobowiązań finansowych. Te ostatnie dość szybko znalazły zastosowanie: w ramach Tarczy Antykryzysowej prowadzący działalność gospodarczą mogli liczyć m.in. na umorzeniu zaległości podatkowych czy zwolnienie z podatku postojowego. Były to jednak rozwiązania doraźne. Wielu przedsiębiorców zadaje sobie pytanie, w jaki sposób zarządzać podatkami, gdy kryzys minie?

Świadczenia w dobie pandemii

Kryzys związany z COVID-19 stał się testem dla wielu firm, które musiały zdecydować się na bezprecedensowe rozwiązania, aby zachować płynność finansową, móc wypłacać wynagrodzenia pracownikom, a przy tym stale się rozwijać. Wiele z tych rozwiązań umożliwiło przedsiębiorcom utrzymanie się na rynku. Pomocne okazało się także wsparcie rządowe proponowane w ramach różnych edycji Tarcz Antykryzysowych. Obecnie właściciele firm wciąż mogą korzystać z zaproponowanych pomysłów. Zabezpieczanie biznesu przed skutkami pandemii COVID-19 powinno jednak sięgać dalej i mieć charakter strategiczny.

Jak zarządzać podatkami w kryzysie?

Obecna sytuacja, w połączeniu z wdrożonymi rozwiązaniami pomocowymi, powinna stać się motorem napędowym do wprowadzenia przemyślanego zarządzania kryzysowego w małych, średnich i dużych firmach.

Przedsiębiorcy, nauczeni doświadczeniem, powinni mieć na uwadze, że takie i tym podobne sytuacje mogą się powtarzać w przyszłości. W związku z tym, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych kwestii, takich jak terminowe składanie deklaracji, planowanie przyszłych wydatków, zachowanie płynności finansowej, dokładne raportowanie danych księgowych, dysponowanie dodatkowymi zasobami w razie kryzysu, właściwe ustosunkowanie do prawa pracy czy wreszcie stawianie realnych celów biznesowych.

Zarządzanie podatkami po pandemii

Ekonomiści zapowiadają, że podobnie jak w przypadku innych kryzysów, także ten doprowadzi do rozkwitu gospodarczego. Oznacza to kolejne zmiany, w tym m.in. w prawie podatkowym, zweryfikowanym przez trudną sytuację pandemiczną. Jest szansa, że wiele z zaproponowanych i funkcjonujących obecnie rozwiązań zostanie wdrożonych na stałe, inne natomiast będą zastąpione przez znacznie bardziej przemyślane, a tym samym mniej doraźne sposoby na zarządzanie podatkami.

W połowie maja zaszła istotna zmiana dotycząca wypełniania dokumentów ZUS ZUA i ZUS ZZA. Obecnie przedsiębiorcy zobowiązani są do informowania jakiego typu zawód wykonuje zatrudniony pracownik bądź zleceniobiorca. Służą temu specjalne kody przypisane do każdej profesji. Czemu służy ta modyfikacja i jakie dane należy zawrzeć w deklaracji?

Kod wykonywanego zawodu w dokumentach ZUS

W związku ze zmianami wynikającymi z wprowadzenia Tarczy Antykryzysowej 3.0 (art. 10 ustawy z dn. 14.05.2020 r.) dokonano aktualizacji wzorów dokumentów ZUS ZUA i ZUS ZZA. Znalazło się w nich miejsce na 6-cyfrowy kod zawodu, który wykonywany jest przed nowo zatrudnioną osobę. Podczas zgłaszania ubezpieczenia społecznego, pracodawca będzie zobowiązany do wykazania jakiego typu profesję wykonuje pracownik lub zleceniobiorca.

Wymogi formalne – jak wypełnić dokumenty?

Podczas wypełniania dokumentów ZUS, pracodawca jest zobowiązany do wykazywania kodu wykonywanego zawodu. Zmiana dotyczy zatrudnionych po 16 maja 2021 roku. Wpisywanie kodu zawodu dla osób zatrudnionych w firmie przed tą datą nie jest wymagane.

Jak wyglądają zmiany w dokumentach?

• ZUS ZUA – kod należy wpisać w polu 01 w bloku X
• ZUS ZZA – kod należy wpisać w polu 02 w bloku V

Kody zawodu dostępne są w klasyfikacji zawodów i specjalności (rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dn. 7.08.2014 r.), można je znaleźć także na stronie Głównego Urzędu Statystycznego. Należy pamiętać, że podanie kodu od 16 maja 2021 roku jest obowiązkowe. W przypadku, gdy zajdzie konieczność zmiany kodu, wystarczy zawrzeć go w formularzu ZUS ZUA lub ZUS ZZA, zgodnie z dotychczasowymi zasadami dotyczącymi zgłaszania zmian w ZUS.

Czemu służy wpisanie kodów zawodów do formularzy ZUS?

Wpisywanie kodów zawodów do dokumentów przekazywanych do ZUS ma na celu prowadzenie dokładniejszych danych statystycznych oraz pozyskanie większej kontroli nad innymi istotnymi dla jednostki organizacyjnej informacjami dotyczącymi np. zwolnień lekarskich. Zbierane w ten sposób dane pozwolą również lepiej przyglądać się profesjom deficytowym.

Z początkiem lipca 2021 roku w życie weszły nowe zasady dotyczące sprzedaży wysyłkowej do Niemiec oraz wszystkich innych państw Unii Europejskiej.
Są one wynikiem wprowadzenia tzw. pakietu e-commerce, który zrewolucjonizuje dotychczasowe podejście do handlu międzynarodowego napędzanego m.in. przez sklepy internetowe. W związku z tym zaszła konieczność dostosowania polskiego prawa podatkowego do wymogów unijnych.

Pakiet e-commerce: główne założenia

Celem wprowadzonego pakietu jest uzyskanie większej kontroli nad handlem elektronicznym. Pakiet ma ułatwić rozliczanie VAT od sprzedawanych towarów i świadczonych usług na rzecz konsumentów z innych krajów unijnych, a tym samym uporządkować zasady podatkowe (dotychczas różne w zależności od kraju, na teren którego przesyłano paczkę). Wprowadzenie pakietu e-commerce ma wesprzeć także konkurencyjność firm działających na obszarze Unii Europejskiej w stosunku do przedsiębiorstw spoza wspólnoty, ograniczając jednocześnie wysyłkę paczek nieopodatkowanych.

Co zmienia się od 1 lipca 2021 roku?

Z założenia przedsiębiorcy działający w handlu elektronicznym przestaną posługiwać się wyrażeniem sprzedaży wysyłkowej. W jego miejscu pojawi się nowe określenie obejmujące ogół działań podejmowanych w ramach e-commerce. Mowa o WSTO – wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość. Najważniejszą zmianą pozostaje wprowadzenie VAT OSS (One Stop Shop) i konieczne dostosowanie wewnętrznych procesów do nowych wymogów dotyczących m.in. opodatkowania czy fakturowania.

Dla przykładu, w związku z pakietem e-commerce:

• likwidacji ulega zwolnienie z VAT dotyczące importu tzw. małych paczek,
• podatnicy zobowiązani są do zapłaty VAT poprzez specjalny elektroniczny interfejs,
• pojawia się nowy wzór zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R,
• dostawcy dokonujący sprzedaży towarów na odległość na terenie wspólnoty, ale nie posiadający siedziby w danym kraju, mogą zarejestrować się do procedury uproszczonej VAT OSS, która umożliwi rozliczanie transakcji WSTO w jednej deklaracji,
• zlikwidowane zostają dotychczasowe, krajowe progi podatkowe przy sprzedaży wysyłkowej, po przekroczeniu których podatnik był zobowiązany do rejestracji do VAT w kraju konsumenta. Ten limit zostaje zastąpiony jednym wspólnym progiem sprzedaży na odległość, który wynosi 10 000 EUR (42 000 PLN) obejmującym WSTO w całej UE, po którego przekroczeniu należy zarejestrować się do VAT OSS.

Zmiany proponowane w ramach pakietu e-commerce mają ułatwić działania formalne przedsiębiorców, którzy wysyłają towary z Polski do Niemiec oraz innych krajów Unii Europejskiej, pozwalając tym samym rozliczyć podatek VAT w jednej europejskiej deklaracji, co z kolei przełoży się na większe oszczędności.

W dobie pandemii praca zdalna stała się doraźnym rozwiązaniem dla wielu pracodawców. Zatrudnieni przenieśli się tymczasowo z biur do domów, realizując obowiązki zawodowe w pełnym lub częściowym wymiarze. Dla sporej części osób okazało się to wyjście bardzo wygodne, m.in. ze względu na brak konieczności dojeżdżania do biura, a nierzadko także bardziej elastyczne godziny pracy. W związku ze stopniowym luzowaniem obostrzeń związanych z pandemią, pojawiła się propozycja unormowania zasad dotyczących pracy zdalnej. Bez względu na to, czy pandemia COVID-19 zakończy się wkrótce czy też nie, istnieje konieczność nowelizacji kodeksu pracy w zakresie pracy zdalnej.

Praca zdalna – obopólne korzyści

Pojęciem “pracy zdalnej” posługujemy się od około roku, czyli od momentu, w którym firmy musiały poradzić sobie z rządowymi obostrzeniami ograniczającymi kontakty społeczne oraz zawodowe. Pracodawcy chętnie skorzystali z tej możliwości, głównie dla utrzymania płynności finansowej oraz ograniczenia masowych zwolnień. Z czasem okazało się, że za pracą zdalną idzie więcej korzyści; godzenie obowiązków zawodowych z prywatnymi, mniejsze prawdopodobieństwo korzystania ze zwolnień lekarskich, oszczędności związane z utrzymywaniem miejsc pracy w wynajętych przestrzeniach biurowych, niższe koszty dojazdów – to tylko niektóre z nich. W związku z nową sytuacją na rynku pracy pojawiły się propozycje zmian w kodeksie, które zezwalałyby na pracę zdalną także po zakończeniu pandemii COVID-19.

Praca zdalna – propozycje zmian

Starania te zostały już podjęte w marcu 2021 roku. Obecnie Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii skupia się na doskonaleniu nowelizacji kodeksu pracy. Projekt zostanie przekazany do Rady Ministrów najwcześniej w lipcu tego roku. Plan zakłada wprowadzenie kilku zmian istotnych zarówno z perspektywy pracodawców, jak i osób zatrudnionych. Nowelizacja zakłada stworzenie bardziej precyzyjnej definicji pracy zdalnej. Zgodnie z nią, będzie to praca wykonywana w miejscu zamieszkania pracownika lub innym wskazanym przez niego miejscu w wymiarze pełnym bądź częściowym.

Oznacza to, że realizowanie obowiązków zawodowych może odbywać się całkowicie zdalnie lub w trybie hybrydowym. Wybór konkretnej formy wymaga zawarcia porozumienia między pracodawcą a pracownikiem. W związku z tym, w kodeksie pracy pojawi się obowiązek określenia zasad pracy zdalnej. Co ważne, uzgodnienia te będzie można zawrzeć nie tylko na początku, ale także w trakcie zatrudnienia. W kodeksie pracy zaistnieje również możliwość pracy zdalnej wykonywanej okazjonalnie (12 dni w ciągu roku).

Ekwiwalent – do czego zobowiązany zostaje pracodawca?

Ze strony pracodawcy konieczne będzie zastosowanie środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Może to wymóc na firmie zapewnienie zatrudnionej osobie sprzętu komputerowego, telefonu służbowego lub połączenia z siecią. Kodeks pracy zobowiąże pracodawcę do dostarczenia narzędzi potrzebnych do wykonywania pracy w trybie zdalnym, a także pokrywania kosztów z nimi związanych. Ponadto zaistnieje również obowiązek zapewnienia pomocy technicznej, a także przeprowadzania szkoleń oraz kursów BHP drogą elektroniczną.

Obowiązki zawodowe – o czym musi pamiętać pracownik?

Zatrudniony, który zdecyduje się na pracę zdalną, będzie musiał prowadzić ewidencję czynności, jakie wykonuje w ramach realizowanych obowiązków zawodowych. Powinny być na tyle szczegółowe, aby uwzględnia charakter tych czynności, termin oraz czas ich trwania. W ten sposób pracodawca będzie miał kontrolę nad tym, czy pracownik wywiązuje się z obowiązującej umowy. Przed przystąpieniem do pracy zdalnej zatrudniony będzie musiał również oświadczyć, że posiada warunki do pełnienia obowiązków zawodowych (zarówno w zakresie lokalowym, jak i technicznym).

Praca zdalna jako codzienność

Jeśli nowelizacja kodeksu pracy zostanie zatwierdzona, praca zdalna nabierze bardziej oficjalnego charakteru. Przestanie być traktowana jako rozwiązanie wynikające z sytuacji nadzwyczajnej lub stanu zagrożenia. Będzie alternatywą, na którą, ze względu na liczne korzyści, może zdecydować się całkiem spora liczba zarówno pracodawców, jak i samych pracowników.

Działasz w handlu zagranicznym lub prowadzisz sklep internetowy, a Twoimi klientami są również mieszkańcy Unii Europejskiej? Masz wobec tego obowiązek wypełniania dodatkowych wniosków podatkowych, na postawie których będzie można określić, jak wygląda szczegółowa sprzedaż towarów bądź usług w państwach członkowskich.
Uzupełnienie deklaracji VAT odbywa się na ściśle ustalonych zasadach i przyjmuje postać listy sprzedaży WE (określanej również skrótem ESL bądź ECSL). Dowiedz się, czym dokładnie jest ten dokument i co powinno się w nim znaleźć. Sprawdź również, kiedy należy raportować sprzedaż oraz z czym to się wiąże, aby uniknąć późniejszych problemów podatkowych.

Czym jest ESL (ECSL)?

Każdy, kto prowadzi sprzedaż lub świadczy usługi, regularnie deklaruje swoje przychody w formularzu podatkowym – co miesiąc lub co kwartał. Jest to obowiązek nie tylko osób zajmujących się handlem czy świadczących usługi na terenie własnego kraju, ale także przedsiębiorców sprzedających swój towar poza jego granicami. Sposób rozliczenia wygląda jednak w tym przypadku nieco inaczej. Niezbędne są dodatkowe deklaracje, na przykład takie jak lista sprzedaży WE (ESL), dostępna także w wersji cyfrowej, czyli ECSL – zdecydowanie łatwiejszej do wypełnienia w dobie powszechnego dostępu do sieci.

Czemu służy deklaracja VAT dla państw UE?

Lista sprzedaży WE służy zgłaszaniu podatku VAT od sprzedaży towaru bądź usługi do kraju członkowskiego Unii Europejskiej. Każda wymiana wewnątrzwspólnotowa powinna zostać zarejestrowana na liście, a następnie przekazana do organów podatkowych. Deklaracja ta jest niezbędna do właściwego określenia, czy obie strony potwierdzają podatek VAT podczas wymiany towarów w strukturze UE. Innymi słowy, dzięki nim możliwe staje się zweryfikowanie, czy deklarowana kwota podatku jest prawidłowa oraz została płacona przez strony transakcji.

Co zawiera ESL?

Dokument sprzedaży WE (deklaracja ESL) powinna zawierać informacje niezbędne do weryfikacji wymiany handlowej między sprzedającym a kupującym na terenie Unii Europejskiej. Prócz tak podstawowych informacji, jak dane klienta, na liście muszą znaleźć się numery VAT klienta, kod jego kraju oraz kwota zgłoszonych transakcji. Co ważne, numery VAT muszą znajdować się w Systemie Wymiany Informacji o VAT, czyli VIES – tylko wtedy można zakwalifikować się do złożenia deklaracji ECSL.

Kiedy trzeba raportować ESL (ECSL)?

Obowiązek składania deklaracji ESL (wersja papierowa) lub ECSL (wersja cyfrowa) dotyczy każdego, kto prowadzi firmę i dokonuje sprzedaży za granicą, dostarcza towar lub świadczy usługi firmie płacącej VAT w innym kraju lub specjalizuje się w przewozie osób bądź towarów na terenie Unii Europejskiej. Dokument taki musi więc złożyć zarówno sprzedawca prowadzący sklep internetowy, którzy zleca wysyłkę produktów zakupionych przez klientów z zagranicy, jak i przedsiębiorca świadczący usługi budowlane w obrębie Unii Europejskiej.

Raport ESL lub ECSL należy przesyłać zgodnie z harmonogramem narzuconym przez urząd: co miesiąc, kwartał bądź raz w roku. Przed rozpoczęciem działalności lub otwarciem się na nowe rynki zbytu warto dokładnie sprawdzić przepisy podatkowe obowiązujące w danym kraju, aby uniknąć opóźnień lub błędów, a także dowiedzieć się więcej o samej liście WE na stronach organów podatkowych.

ECSL a Intrastat – w czym tkwi różnica?

W tym miejscu bardzo często pojawia się pytanie dotyczące tego, czym lista sprzedaży WE różni się od deklaracji składanej w dość podobnym zakresie, a mianowicie Intrastat. W skrócie, Intrastat to deklaracja służąca przede wszystkim do zbierania danych statystycznych dotyczących wymiany handlowej między krajem, w którym znajduje się firma, a krajem odbioru towarów bądź usług w obrębie Unii Europejskiej. Przekazywana jest służbom celnym oraz firmom zajmującym się statystyką. ESL i ECSL to deklaracje przeznaczone do celów podatkowych, które następnie przekazywane są organom podatkowym, natomiast dane w nich zawarte nie są już tak szczegółowe jak w Intrastat.